erins personal

way bea

Bakıyorum da en son temmuzda yazmışım, işte kardeşlerim o tarihten sonra işe girdim. Aslında yazacağı çok şeyi olup da yazamama durumu benimkisi. Yazmak istiyorsun fakat ya müsait değilsin ya da yazmak istedigin anda bilgisayar başında değilsindir, ya da bilgisiyar başındasın ama işyerindesin. Sosyal hayat sadece araya sıkışmış zaman aralarından mevcut. bir nevi hard diskinde yer kalmayınca defragmantasyon yapmak gibi bir şey sosyal hayatım.
Ondan sonra hep yorgunsun hep yorgun sabah kalkarken yorgun, akşam eve gelirken yorgun, maç izlerken yorgun, telefonla konuşurken yorgun, msn başında ise sadece isimlere bakıp yoruluyorsun. Yazmak için ne adamda hal kalıyor ne de o yazmak istediğin andaki şevkin. Aslında dostlarım diyeceksiniz ki yazan yazıyor. Evet haklısınız, yazan yazıyor ama ben biraz bu konuda eksiğim ve çok titiz davranıyorum, pimpirikli mi demeliyim yoksa ? Yazmak için en iyi, en strelize koşulları arıyorum. Kendime ait bir pc, rahat bir koltuk, karanlık bir oda, sessizlik ve en önemlisi lütuf. Aradığım şartlara bir türlü kavuşamıyorum. Züppelik işte ! Eski kuşak yazarlar beni görseler kafama işiyip hadi oradan hıyarağası diyip yemeklerine meze yapıp bir lokma aldıktan sonra bir daha çatallarını o güzide tabağın üstündeki ekşimiş yoğurda değdirmezlerdi bile; çünkü ben, meselemi onların ağızlarına alamayacak kadar ekşimiş ve sohbetin seviyesini düşürecek derecede önemsiz buluyorum. Dedim ya dostlarım züppelik ve seçicilik. Boş şeyler bunlar ! Blogger kibirliği, kirliliği ve sonucunda yazma fakirliği.
Yüzeysel meseleler yüzeysel insan sonuç:
Para biriktirip odama pc alıyorum
ofis koltuğu ediniyorum
ışıkları kapatıp sessiz bir ortam sağlıyorum
züppeliğime devam ediyorum.
Hadi hayırlısı.
( 2 ay sonra inş )

posted by erins @ 12.4.07