erins personal

moonlighting (mavi ay)- trt kuşağı

Geçende oturmuş digitürk de kanalları geziyordum Retromax de karşıma çıktı.Heyecanlandım.Bruce Willis in sesini alev sezer in seslendirememiş olması gerçekten bir eksiklikti,kayıptı rahatsız ediciydi.Hemen ingilizce ye switch ettim.böylesi kulağa daha güzeldi.hem koltuğa hemde eskiye gömülmüştüm beni o diziye bağlayan bir şeyler vardı. Çocukluğuma dair bir anı olması mı ? Bruce Willis ve onun o hazırcevap ve her zamanki cool tavırları mı ? bayan maddie hayes in o altın sarısı saçları mı ? Bilemiyorum tek bildiğim Cuma akşamları saat 22 de tv başına mıhlanıp bu diziyi izleyişimdi.Bu dizide duygu vardı.bir türlü birleşemeyen david ve maddie nin hikayesi vardı.izleyiciye o sıcaklığı geçirebiliyordu Bu yüzden 20 sene sonra bile izlendiğinde aynı duyguları verebiliyor. ya şimdi bir dizinin ömrü ne kadar ? kalbimizdeki ömrü ne kadar ? 1 hafta ? 1 ay ? bazen 1 saat ?
yeni zaman felsefesi "carpe diem "
Bir dizi kendisini izlettiyorsa o dizi güzeldir/başarılıdır ?
TRT nin böyle bir derdi yoktu ; çünkü TRT den başka seçenek yoktu. TRT nin misyonu insanlara güzel şeyler verebilmekti. Örneğin TRT zamanındaki dizilere bakalım Perihaan Abla, cosby ailesi, charles iş başında,uzaylı zekiye hep aileye dönük ailenin ve toplumun birleştirici taraflarını anlatan dizilerdi.Şimdi ise TV dizilerine baktığımızda hep aile bağlarının kopukluğunu ve parçalanmışlığıanlatan diziler var desperate housewives, The OC, two and a half men, ve aklıma gelmeyen diğer diziler.İnsan düşünemeden edemiyor arada sadece 20 sene gibi bir fark var.20 senede dünyada çok şey değişti bu bir gerçek.Dünyanın bu kadar hızlı sürede kabuk değiştirmesinin yansımaları çok parlak görünmüyor en azından beyaz camdan ...

posted by erins @ 2.12.05